[Bianca]

Sensiz


Bitti sanmıştım unuttum demiştim ömrümün geri kalanını sensiz
geçirebileceğim fikrine bile kendimi inandırmıştım! En büyük yalan
insanın kendine söylediği yalanmış geç anladım Kaleminden çıkan birkaç
cümleyle gözlerimin karşılaşması yüreğimin seni yeniden hissetmesi
beynimin içine kazınan kare kare resimlerin ve kalabalıklar arasında
yaşadığım başıboş dalıp gitmelerim!

Seninle yaşadığı bir günü tüm geçmişine ve geleceğine denk tutan bir ruhu
mahşere kadar taşımak zor gelecek biliyor musun?

Öyle ya bir yağmur da bir göl kenarında gözlerinden içtim yağmur ve gece
kadar yoğun şarabı ben! Gece senin derinliğindir ben de yağmur benim
yüreğimin sağanakları

Aklıma düşmeye gör en fırtınalı denizde yolunu kaybeden en acımasız dalga
olur bakışlarım Dalgalarımın kayalıklarla buluştuğu an çıkan sesleri
duymanı hiç istemem! Canı çok acıyan bir deniz ağlıyor dersin eminim
Seni özledim anlıyor musun özledim!!!

Gördüğüm her kuşun kanadına gözlerimi koyuyorum bulunduğun diyarlara
gelirler de seni görürüm diye

Sana " yar" diyorum " yaralarım" kanıyor
Sana "yara" diyorum tüm sözlerimin öznesi oluyor
" yar' a"

Yara giden yolda kocaman bir yaram var!!!
Ne diyeyim yara yardansa akan kanım değil onun için gözümü bile kırpmadan
verebileceğim canımdır!!!